Rostgoʻy bola

Rostgoʻy bola
Bu ibratli hikoya halollik, rostgoʻylik va vijdon haqida. Inson har qanday vaziyatda ham haqiqatni aytishi va halol boʻlishi kerakligini ushbu hikoya orqali bilib olamiz.
Rostgoʻy bola
Bir qishloqda Aziz ismli bola yashar edi. U odobli, mehnatsevar va rostgoʻy bola edi. Ota-onasi unga doimo:
Bolam, hech qachon yolgʻon gapirma. Rostgoʻylik insonning eng goʻzal fazilatlaridan biridir, — deb nasihat qilishardi.
Aziz ota-onasining gaplarini doimo yodda tutardi.
Bir kuni u maktabdan qaytayotib, yoʻl chetida hamyon topib oldi. Hamyonning ichida ancha pul va bir nechta hujjat bor edi.
Aziz hamyonni ochib, ichidagi pullarni koʻrdi. U bu pulga oʻzi orzu qilgan oʻyinchoqni sotib olishi mumkin edi. Bir zum xayolga choʻmdi, ammo darhol ota-onasining nasihatlarini esladi.
Bu pul meniki emas. Uni egasiga qaytarishim kerak, — dedi u oʻziga oʻzi.
Aziz hamyon ichidagi hujjatlardan egasining ismi va manzilini topdi. Soʻngra oʻsha manzilga yoʻl oldi.
U yerda yoshi katta bir kishi yashar ekan. Aziz eshikni taqillatib, hamyonni koʻrsatdi.
Assalomu alaykum, otaxon. Men yoʻlda hamyoningizni topib oldim. Ichidagi hujjatlardan sizniki ekanini bildim, — dedi bola.
Otaxon hamyonini koʻrib, juda xursand boʻldi. Chunki unda muhim hujjatlari va kerakli pullari bor edi.
Rahmat, bolam! Men bu hamyonni yoʻqotib, juda xavotir olgandim. Sen juda halol va tarbiyali bola ekansan, — dedi u.
Otaxon Azizga minnatdorchilik sifatida pul bermoqchi boʻldi. Ammo Aziz muloyimlik bilan:
Rahmat, otaxon. Men mukofot uchun emas, toʻgʻri ish qilganim uchun hamyonni qaytardim, — deb javob berdi.
Otaxon bolaning bu gapidan yanada taʼsirlandi. U Azizning ota-onasi bilan tanishishni istadi.
Ertasi kuni otaxon Azizning uyiga borib, ota-onasiga oʻgʻlining qilgan yaxshiligi haqida aytib berdi.
Ota-onasi Aziz bilan faxrlanishdi. Otasi uning yelkasiga qoʻlini qoʻyib:
Oʻgʻlim, boylik vaqtincha, ammo halollik va yaxshi nom inson bilan bir umr qoladi, — dedi.
Aziz oʻsha kuni rostgoʻylik va halollik inson uchun naqadar muhim ekanini yanada chuqurroq anglab yetdi.
Hikoyadan xulosa
Rostgoʻylik va halollik insonning eng qimmatli fazilatlaridir. Birovning narsasini oʻzlashtirmaslik, haqiqatni gapirish va vijdon bilan ish tutish insonni hurmatga sazovor qiladi.
Izohlar
0Hozircha izoh yoʻq — birinchi boʻlib fikr bildiring!