Qanday yaxshi,
hamma o‘z ishini qilsa
bu Daraxt girdida, bu Daraxt uchun:
Ikki darë mullab suv tashib tursa,
Nega "rahmat" deysiz? Ikki kishi o'rmon yo'li bo'ylab ketayotgan edi - bobo va bir bola. Issiq edi, ular ichishni xohlashdi. Sayohatchilar daryoga kelishdi. Sovuq suv ohista shivirladi. Ular egilib, mast bo‘lishdi. "Rahmat, oqim", dedi bobo. Bola kulib yubordi. - Nega oqimga "rahmat" dedingiz? — deb so‘radi u bobosidan. - Axir, oqim jonli emas, so'zlaringni eshitmaydi, rahmatingni tushunmaydi. - Bu shunday. Agar bo'ri mast bo'lsa, "rahmat" demasdi. Va biz bo'ri emasmiz, biz odamlarmiz. Nima uchun odam "rahmat" deyishini bilasizmi? O'ylab ko'ring, bu so'z kimga kerak? Bola o'yladi. Uning ko'p vaqti bor edi. Yo'l uzoq edi..
Shubha qilmang meni sevgimga,
Gumonlardan ozor tuyaman.
Yuragimni ochmay hech kimga,
Men shunaqa, so‘zsiz suyaman.
Yetti kunning sultoni juma muborak bo‘lsin,
Qalblarda iymonu ibodat bo‘lsin.
Bu kunda niyatlar ijobat bo‘lsin,
Juma ayyomingiz muborak bo‘lsin!
Mehringiz faqat ollohga bo‘lsin,
Qalbingiz iymon nuriga to‘lsin,
Har kuningiz shunday quvonch-la o‘tsin,
Juma kuningiz muborak bo‘lsin!